1415

دیشب خواب دیدم که سال هزار و چهارصد و نمی دانم چند خورشیدی است مثلا 1415 و نارنج شوهر کرده و سه قلو زاییده و از صدا و سیمای مرکز تبریز آمده اند برای مصاحبه و قبله علی پشت دوربین با دو انگشتش علامت پیروزی نشان می دهد و من دارم انگیزه خانواده را برای افزایش جمعیت به خبرنگار توضیح می دهم. میکروفون را به باغدا گل می دهم و یکدفعه یادم می افتد که باغدا گل مرده است و داد می زنم کات کات این یک خواب است باغداگل مرده است خبرنگار عصبانی می شود که خواب است که خواب است مرده است که مرده است بگذار حرفش را بزند باغدا گل تا می خواهد حرف بزند چند تا مرد داعشی وارد اتاق می شوند و من و خبرنگار دستهایمان را بالا می بریم خبرنگار می گوید انا داعش و فیلمبردار می گوید من نه سر پیاز و نه ته پیاز و قبله علی نمی دانم از کجا می رود زود یک پرچم داعش درست می کند می آورد پشت دوربین تکان می دهد و داعشی ها من و باغداگل را با خودشان می برند در کوچه یک نفر هم نیست طوفان نمک همه جا را سفید کرده است روی دیوار مسجد کلانتر یک اعلامیه ترحیم که اندازه یک بنر بزرگ است زده اند و چند هزار تا اسم رویش نوشته اند چند قدم جلوتر چند مرد داعشی با کلنگ به جان ستون های خانه کلانتر افتاده اند.